Streven naar work-life balance, of net niet?

Een paar jaar geleden worstelde ik erg met de balans tussen werk, gezin, tijd voor mezelf en mijn relatie. De combinatie van twee jobs, een gezin, onderbroken nachten en kinderen die vaak ziek waren maakten het erg zwaar. Ik zag rondom mij veel mensen met kinderen die beiden voltijds werkten en van hier naar daar liepen. Ik zag mensen die het wél leken te redden en begon te twijfelen aan mezelf. Hoe doén die mensen dat toch? Waarom kan ik het zelf niet? Ben ik dan zo zwak? Of wíl ik het gewoon niet meer?

Ik zie mezelf en mijn man nog altijd zitten met een tas koffie. Allebei het gevoel van: neen, dit klopt niet meer. Het voelt niet goed om twee jobs te combineren, ons te haasten van hier naar daar, te weinig tijd te hebben voor de kinderen en onszelf voorbij te lopen.

Een goede vriendin zei me toen:

“De maatschappij draait gewoon (een beetje) zot. Je moet niet kijken naar wat anderen doen, maar naar wat voor jezelf goed voelt” … en “De periode waarin je kinderen klein zijn, is het normaal dat je niet voltijds werkt”.

Kansen om mijn work life balance te verbeteren

Mmm, dat kwam wel binnen … Een aantal maanden later én een baby erbij (die alweer zware reflux had en heel veel ziek was), deed de kans zich voor om bij Passion for Work te starten als freelancer voor de regio Brussel. Het leek me een ideale kans om wat meer balans (of was het vooral rust?) in mijn leven te brengen. Als ik naar mijn carrièrekompas keek, was het de ideale match. Ik kon van thuis uit werken (geen files meer, tijd om de kinderen zelf af te zetten aan school), mijn eigen agenda bepalen, zelf te kiezen hoeveel verlof ik had en het was bovendien werk waar ik mijn talenten volledig kon inzetten: mensen coachen en inspireren en hen kleine stapjes doen zetten in de richting van hun droomjob.

En nu, een jaar later, ben ik nog steeds heel blij met de stap en merk ik dat er toch al iets meer ademruimte is. Het blijft natuurlijk spannend, want een eerste jaar als volledig zelfstandige is nog wat zoeken en geeft financieel meer onzekerheid, maar het geeft alleszins meer rust in mijn hoofd en in ons gezin.

Waarom streven zoveel mensen naar die work life balance?

Hoe komt het eigenlijk dat er in onze maatschappij zoveel gesproken wordt over work-life balance? Ik merk het ook bij de mensen die loopbaancoaching bij ons volgen. Tijdens het opmaken van hun carrièrepaspoort* zit de waarde ‘balans werk-privé’ bij 90 % in hun top 5. Als ik het verder bevraag, willen sommigen “meer tijd voor hun gezin”, anderen “meer tijd om iets voor zichzelf te doen”, “na 17u niet meer met het werk bezig zijn”, of “ook tijd hebben voor andere dingen dan het werk”.

Het wordt ons natuurlijk ook langs alle kanten aangepraat. Als je ‘de boekjes’ leest, zie je heel wat artikels over ‘meer balans in je leven’, ‘hoe vind je de balans tussen werk en privé’ … Je voelt je al gauw mislukt als het bij anderen schijnbaar moeiteloos gaat en als je eigen leven niet altijd in balans is …

Maar moét je leven constant in balans zijn?

Volgens Barbele Kindt alvast niet. Door de balansideologie verwachten we immers dat alles altijd goed gaat en dat er altijd een perfect evenwicht moet zijn. We leggen de lat voor onszelf hoog en streven zo’n perfectie na waardoor velen er vroeg of laat onderdoor gaan.

Het lijkt ook alsof werk altijd verbonden is met stress en het leven enkel met ontspanning … En dat is natuurlijk niet zo. Als ik naar mijn eigen leven kijk, dan is mijn werk ook vaak heel ontspannend en levengevend (en omgekeerd mijn privé-leven soms heel stresserend).

Misschien moeten we ons als maatschappij ook eens de vraag stellen hoe het anders kan? Hoe kunnen we ervoor zorgen dat onze kinderen niet van kleins af meegaan in het hoge ritme van volwassen van druk, druk, druk? Hoe kunnen we iets meer rust inbouwen voor onszelf en voor hen …?

Ik pleit er niet voor om als mama niet meer te gaan werken en enkel voor onze kinderen te zorgen, want ik heb die uitdaging ook nodig en ik krijg ook energie van mijn werk … Maar ik vind het wel belangrijk om genoeg tijd te hebben voor ons gezin en hen te zien opgroeien.

Ik zie in de praktijk veel mama’s én papa’s die graag meer tijd met hun kroost zouden doorbrengen, maar het niet georganiseerd krijgen, een zware lening hebben, op een plaats werken waar het niet zo evident is om dit te vragen …

Passion for Work is een erkend loopbaancentrum en partner van VDAB. Dat betekent dat je gebruik kan maken van loopbaancheques. Hierdoor betaal je slechts 40 euro per cheque.

Je eerste cheque is goed voor 4u coaching, je tweede cheque voor 3u coaching. De werkelijke waarde van 1u loopbaanbegeleiding bedraagt 169 euro.

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*
*